พระ 9 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 34 / 38

ศรีลังกามีวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนาที่แข็งแกร่ง โดยเฉพาะวัฒนธรรมการบวช พระภิกษุจะนิยมบวชตลอดชีวิต แต่ละปีบวชได้เพียงครั้งเดียว และแต่ละวันบวชได้เพียง 1 รูป เท่านั้น ด้วยเหตุนี้พระภิกษุศรีลังกาจึงมีคุณภา

ศรีลังกามีวัฒนธรรมการบวชพระภิกษุที่แน่นแฟ้น ซึ่งส่วนใหญ่บวชตลอดชีวิต มีข้อกำหนดในการบวชที่เข้มงวด พระภิกษุจากศรีลังกามีบทบาทสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปทั่วโลก การแพร่กระจายของพระพุทธศาสนาย้อนกลับไป

อดรนทนไม่ไหวได้ทิ้งวัดวาอารามไปจนหมด แต่มีสามเณรเหลืออยู่บ้างโดยมีสามเณรสรณังกร เป็นหัวหน้าคณะ ในปี พ.ศ.2294 สามเณรสรณังกรทูลขอให้ พระเจ้ากิรติศรีราชสิงหะ กษัตริย์ลังกาใน ขณะนั้น ส่งทูตมานิมนต์พระสงฆ์

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในศรีลังกา โดยสามเณรสรณังกรได้รับการอุปสมบทจากพระสงฆ์ไทยและนำไปสู่การก่อตั้งนิกายสยามวงศ์ ในขณะที่อังกฤษเข้ามาปกครอง ศาสนาพุทธประสบปัญหา แต่ท่านคุณานันทเถระได้ช

จากจีนสู่เกาหลี และจากเกาหลีสู่ญี่ปุ่น เป็นต้น ส่วนประเทศทิเบตนั้นบางตำรากล่าวว่า ได้รับ พระพุทธศาสนาตั้งแต่สมัยพุทธกาล ซึ่งจะได้ขยายความในรายละเอียดดังต่อไปนี้ 1. ประเทศจีน สาธารณรัฐประชาชนจีน (Peopl

บทความนี้พูดถึงการแพร่กระจายของพระพุทธศาสนาในภูมิภาคเอเชีย โดยเริ่มจากการเข้ามาของพระพุทธศาสนาในประเทศจีนตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยพระจักรพรรดิฮั่นมิ่งได้ส่งขุนนางเพื่อเสาะหาพระภิกษุจากอินเดียเข้ามาเผยแผ่

อุปัฏฐากพระถึง 3 ครั้ง ญาติวงศ์และข้าราชการต้องใช้เงินถึง 1 โกฏิ เพื่อไถ่พระองค์ออกมา ปรมาจารย์ตั๊กม้อ หรือพระโพธิธรรม (Bodhidharma) ชาวอินเดียใต้ เข้าไปเผยแผ่ พุทธศาสนาในสมัยพระเจ้าเหลียงบูเต้ ท่านเด

เนื้อหาครอบคลุมการแพร่กระจายของพระพุทธศาสนาในจีนผ่านปรมาจารย์ตั๊กม้อในสมัยพระเจ้าเหลียงบูเต้ การก่อตั้งนิกายเซน และการพัฒนาวิชากังฟูที่วัดเส้าหลิน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากราชสำนัก รวมถึงมหันตภัยที่คุก

ไหลออกจมหายไปในผืนทรายจนหมดสิ้น ท่านต้องอดน้ำอยู่ 4 วันครึ่งกว่าจะเจอแหล่งน้ำ หลังจากเดินทางมาได้ 1 ปีก็ถึงอินเดีย และพักอยู่ 19 ปี ระหว่างนั้นได้ไปศึกษาที่ มหาวิทยาลัยนาลันทาอยู่ 5 ปี โดยเป็นศิษย์ของ

พระถังซัมจั๋งเดินทางจากจีนไปอินเดียเป็นเวลา 1 ปี และศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยนาลันทา 19 ปี โดยนำคัมภีร์กลับไปจีนมากกว่า 1,000 เล่ม พระองค์ได้รับการต้อนรับอย่างเป็นเกียรติจากพระเจ้า ถังไถ่จงมหาราช และได้

นิกายในประเทศจีน จีนเป็นต้นแหล่งของพระพุทธศาสนามหายานหลายนิกายซึ่ง ต่อมาได้เผยแผ่ไปยังประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก โดยนิกายที่สำคัญๆมีดังนี้คือ นิกายสัทธรรมปุณฑริก หรือเทียนได้ นิกายสุขาวดี หรือเจ้งโท้วจง และ

จีนเป็นต้นกำเนิดของนิกายพระพุทธศาสนามหายานที่สำคัญ นิกายโดดเด่นได้แก่ นิกายสัทธรรมปุณฑริก ซึ่งมีความรู้เกี่ยวกับดอกบัวขาว และนิกายสุขาวดี ที่เน้นการสวดมนต์และการตั้งจิตปรารถนาสร้างความสุข อีกทั้งเผยแพ

พระธรรมทูตซุนเตา ท่านนำนิกายมหายานจากจีนมาสู่อาณาจักรโกกุเรียวคือเกาหลีในปัจจุบัน สมัยก่อนเกาหลีประกอบด้วย 3 อาณาจักรคือ โกกุเรียว ปีกเจ และซิลลา ซึ่งปกครอง คาบสมุทรเกาหลีและบางส่วนของแมนจูเรีย ตั้งแต

พระธรรมทูตซุนเตาได้นำนิกายมหายานจากจีนมาสู่อาณาจักรโกกุเรียวในเกาหลี โดยช่วงเวลานั้นเกาหลีแบ่งเป็น 3 อาณาจักรใหญ่โดยมีการยกพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ หลังจากนั้นอาณาจักรชิลลาได้รวมอาณาจักรและสนับส

เมื่อเกาหลีพ้นจากการปกครองของญี่ปุ่นแล้ว ชาวพุทธโดยเฉพาะพระสงฆ์ใน เกาหลีใต้ได้เคลื่อนไหว มีการประชุมใหญ่แล้วลงมติให้รัฐบาลยกเลิกข้อบังคับต่าง ๆ ที่ขัดแย้ง กับหลักพระพุทธศาสนา พร้อมทั้งให้คณะสงฆ์ปกครอง

หลังจากเกาหลีพ้นจากการปกครองของญี่ปุ่น พระสงฆ์ในเกาหลีใต้ได้เคลื่อนไหวเพื่อให้รัฐบาลยกเลิกกฎที่ขัดแย้งกับพระพุทธศาสนา ความขัดแย้งระหว่างพระที่ประพฤติพรหมจรรย์และมีครอบครัวนำไปสู่การแตกออกเป็น 2 นิกายใ

1171 พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก พระนางทรงสละราชสมบัติออกผนวชเป็นภิกษุณี โดยมอบภาระให้พระราชนัดดาพระนามว่า อุมายาโดะ (Umayado) ทำหน้าที่สำเร็จราชการแทน เจ้าชายอุมายาโดะนี้ ต่อมาได้รับการขนานพระนามว่

พระพุทธศาสนาในญี่ปุ่นเริ่มเจริญรุ่งเรืองในยุคเจ้าชายโชโตกุที่ทรงสนับสนุนการสร้างวัดและการเผยแผ่ คำสอนที่ทรงติดตามมีหลักธรรมองค์ธรรมะที่ผสมผสานกันระหว่างมหายานและเถรวาท และมีการสร้างพระพุทธรูปเพื่อเป็น

การเผยแผ่นิกายในไซเซน ส่วนท่านโดเกนสร้างวัดเออิเฮอิจิขึ้นเป็นศูนย์กลางการเผยแผ่ โซโตะเซน จากที่กล่าวแล้วว่า นิกายเซนเน้นการปฏิบัติสมาธิและวิปัสสนาเพื่อให้เข้าถึงฌานที่ เรียกว่า ซาเซน โดยไม่อาศัยตัวหนั

การเผยแผ่นิกายในไซเซนเริ่มจากการก่อตั้งวัดเออิเฮอิจิเป็นศูนย์กลางของโซโตะเซน โดยเน้นการปฏิบัติสมาธิและวิปัสสนาเพื่อเข้าถึงฌานที่เรียกว่า ซาเซน ซึ่งต่างจากรินไซเซนที่ใช้วิธีรุนแรงในการสอน นอกจากนี้ นิก

ญี่ปุ่นจึงเข้าสู่ยุคปิดประเทศ สถานการณ์พระพุทธศาสนายุคนี้ก็ซบเซา เพราะถูกรัฐบาล แทรกแซง และให้การสนับสนุนศาสนาขงจื้อแทน ยุคเมจิถึงปัจจุบัน ญี่ปุ่นปิดประเทศอยู่ประมาณ 250 ปี เปิดประเทศอีกครั้งหลังจาก ก

ในยุคปิดประเทศของญี่ปุ่น (ประมาณ 250 ปี) พระพุทธศาสนาซบเซา เนื่องจากการสนับสนุนของรัฐบาลต่อศาสนาขงจื้อ เมื่อญี่ปุ่นเปิดประเทศในปี พ.ศ.2396 และเข้าสู่ยุคเมจิ (พ.ศ.2411-2455) ประเทศได้พัฒนาอย่างรวดเร็ว

5. นิกายนิชิเร็น พระนิชิเร็นเป็นผู้ตั้ง นิกายนี้นับถือสัทธรรมปุณฑริกสูตรอย่างเดียว โดยภาวนาว่า นะมุ เมียวโฮ เรงเง เคียว (นโม สทฺธมฺมปุณฑริก สุตฺตสฺส แปลว่า ขอนอบน้อมแด่ สัทธรรมปุณฑริกสูตร) เมื่อเปล่งค

นิกายนิชิเร็น เป็นนิกายที่เน้นการภาวนาเพื่อเข้าถึงโพธิญาณผ่านการสวด นะมุ เมียวโฮ เรงเง เคียว โดย โซกะ กัคไค เป็นองค์กรที่มีสมาชิกกว่า 12 ล้านคนและเน้นการเผยแพร่ผ่านวิธีการทำลายความเชื่อเดิม นอกจากนี้ย

ดังนั้นพระพุทธศาสนาจึงเข้าสู่ทิเบตตั้งแต่สมัยพุทธกาลแล้ว ต่อมาสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช ทรงส่งสมณทูต 9 สายไปประกาศพระศาสนา โดยสายของพระมัชฌิมเถระและคณะได้เดินทาง มาประกาศพระพุทธศาสนา ณ บริเวณเทือกเขาหิมาล

บทความนี้อธิบายถึงการนำพระพุทธศาสนาเข้าสู่วัฒนธรรมทิเบตตั้งแต่สมัยพระเจ้าอโศกฯ รวมถึงความสำคัญของพระเจ้าซองเซน กัมโป และอิทธิพลของลัทธิบอนซึ่งมีความขัดแย้งกับพระพุทธศาสนา การสร้างศาสนสถานสำคัญและการปร

กำเนิดองค์ทะไล ลามะ ในช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 21 ต้นพุทธศตวรรษที่ 22 อัลตันข่านแห่งมองโกลบุกยึดทิเบต และมีโอกาสได้พบกับโซนัม กยัตโซ ประมุขสงฆ์นิกายเกลุก องค์ที่ 3 อัลตันข่านเกิดความเลื่อมใสยิ่งนักจึงถวา

บทความนี้เล่าถึงการกำเนิดขององค์ทะไล ลามะในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 22 ที่เกิดจากการพบกันระหว่างอัลตันข่านและโซนัม กยัตโซ โดยองค์ทะไล ลามะในอนาคตได้รับการสถาปนาเป็นผู้นำสูงสุดทั้งด้านศาสนาและการเมืองในทิเ

องค์พระประธานโจโวศากยมุนี พระพุทธรูปที่สำคัญที่สุดในทิเบต ได้รับการอัญเชิญมาโดย มเหสีชาวเนปาลของพระองค์ ปัจจุบันวัดโจคังเจริญรุ่งเรืองมาก จะมีนักแสวงบุญนับ 1,000 คน กระทำประทักษิณและสวดมนต์ทุกวันทุกเว

พระประธานโจโวศากยมุนีเป็นพระพุทธรูปสำคัญในทิเบต ซึ่งมีนักแสวงบุญจำนวนมากเดินทางไปยังวัดโจคังเพื่อสร้างบุญและสวดมนต์ การเดินทางนี้เป็นความท้าทายที่เต็มไปด้วยความยากลำบากภายใต้สภาพอากาศที่โหดร้าย โดยมีก

อาณาจักรทวารวดี หลักจากที่บรรพบุรุษของไทยได้รับพระพุทธศาสนาเถรวาท มาตั้งแต่ยุคของพระเจ้าอโศกมหาราชแล้ว ก็ได้รักษาสืบทอดกันเรื่อยมาจนกระทั่งถึงยุคของ อาณาจักรทวารวดี ประมาณพุทธศตวรรษที่ 11-13 ซึ่งมีศูน

อาณาจักรทวารวดีตั้งอยู่ที่นครปฐม เจริญรุ่งเรืองในพุทธศตวรรษที่ 11-13 มีการค้นพบโบราณวัตถุและสถานที่สำคัญหลายแห่ง บริบทของพระพุทธศาสนาก็มีความสำคัญตลอดอาณาจักรนี้ อาณาจักรศรีวิชัยมีบริเวณกว้างในยุคเดีย

ขึ้นที่เชิงเขาเทวบรรพต (ดอยสุเทพ) ให้ชื่อว่า นวบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่ พระพุทธศาสนา สมัยนั้นเป็นนิกายเถรวาทเป็นหลัก ซึ่งมีความแพร่หลายเป็นศาสนาประจำท้องถิ่น ต่อมาเมื่อ พระเจ้าติโลกราชเสวยราชสมบัติระห

เนื้อหาเกี่ยวกับประวัติพระพุทธศาสนาในล้านนาและกรุงศรีอยุธยา โดยเริ่มตั้งแต่การก่อตั้งเมืองนวบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่ในสมัยพระเจ้าติโลกราช และการบวชพระชาวเชียงใหม่ 500 รูป รวมถึงการสังคายนาพระไตรปิฎกที

พระไตรปิฎก และทรงขอร้องให้ภิกษุตั้งมั่นอยู่ในพระธรรมวินัย หากขัดข้องสิ่งใดพระองค์จะ จัดการอนุเคราะห์ ทรงมีพระราชดำรัสว่า “ถ้าพระผู้เป็นเจ้าทั้งปวงมีศีลคุณบริบูรณ์ในพระศาสนา แล้ว แม้จะปรารถนามังสะรุธิร

พระไตรปิฎกและการส่งเสริมพระพุทธศาสนาโดยพระมหากษัตริย์ในสมัยรัตนโกสินทร์แสดงให้เห็นถึงความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาในกรุงรัตนโกสินทร์ โดยรัชกาลที่ 1 ทรงเป็นศาสนูปถัมภ์ที่ดี มีการสังคายนาพระไตรปิฎก

รัชกาลที่ 4 (พ.ศ.2394-2411) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ เมื่อทรงเป็น เจ้าฟ้ามงกุฎได้ผนวชอยู่ 27 พรรษา ทรงลาสิกขาแล้วขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 57 พรรษา ใน พ.ศ. 2394 พระองค์ทรงสร้างวัดใหม

ในรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้สร้างวัดใหม่และจัดตั้งประเพณีมาฆบูชา ในรัชกาลที่ 5 สมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทำการปฏิรูปการศึกษาและจัดตั้งโรงเรียนสำหรับราษฎร ที่วัดมหรรณพาราม แ

มัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ในปี พ.ศ.2514 ต่อมาปี พ.ศ. 2501 มีการจัดตั้งโรงเรียนพุทธศาสนา วัดอาทิตย์ขึ้นเป็นแห่งแรก ณ มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เพื่อเปิดการสอนพุทธศาสนาแก่ เด็กและเยาวชน ต่อมาได้ขยายไปทั่วประเทศ

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 มีการจัดตั้งโรงเรียนพุทธศาสนาเพื่อการศึกษา และวิชาพระพุทธศาสนาคือวิชาภาคบังคับในระดับมัธยม ส่วนในกัมพูชา พระพุทธศาสนามีอยู่มาอย่างยาวนาน ผ่านการเผยแพร่ที่มีประสิทธิภาพด้วยวรรณกรรมต